wygrałam!

Jessssssssssssssssss!!!! Wygrałam maraton nieodzywania się do siebie! Przed chwilą dzwonił. Pytał co u mnie i takie tam. Rozmawialiśmy ponad 12 min., co dla niego jest osiągnięciem :D I miał ten zajebisty żartobliwy ton... Kurde. Ale WYGRAŁAM. Nie musiałam do niego pisać! A już miałam taki zamiar! Siedziałam na parapecie i myślałam 'aaaa napiszę za moment, ale najpierw może zadzwonię do mamy'. I tyle co skończyłam z nią rozmawiać, i już brałam ponownie telefon, tym razem, żeby pisać, a tu nagle rozbrzmiała znajoma melodyjka, a na wyświetlaczu pojawiła się jego ksywka. A teraz szaleję z radości, że wygrałam :D I mam nadzieję, że to mnie uspokoi... Bo szczerze, mam już tego po dziurki w nosie. Tego stresu. Dzisiaj znowu obudziłam się cała w nerwach i utrzymywało się to jakąś godzinę, czyli dłużej niż zwykle. Ale może to po prostu taki znak był? Nie wiem. Jestem empatyczna i to bardzo, potrafię wyczuć różne rzeczy (poprzez np. to znajome gorąco w twarz...), ale żeby aż tak?

W ogóle mega pojebany dzień jest dzisiaj. Z samego rana (po 8) byłyśmy z Ol. umówione na oglądanie mieszkania, ale okazało się, że mamy przyjść po 10. I oczywiście, okazało się również, że mieszkanie jest w tym samym bloku co mieszkanie Pana X. Tyle że na pierwszym piętrze. Cudnie. Takie rzeczy spotykają tylko mnie.

Plus jestem pewna, że chłopak, którego poznałyśmy z P. któregoś razu pod parasolkami, mieszka w moim bloku. Spotkałam go zjeżdżając dzisiaj windą na to spotkanie. Aż mi się w brzuchu przewróciło. W sumie chciałam zagadać, ale ludzie mnie zasłonili, a później za szybko sobie poszedł. Nie wiem czy mnie widział, ale przecież wie, że mieszkam w tej gwieździe. Mega pompa.

Jest dopiero lekko po 13, a tu tyle dziwnych rzeczy... Ale nie planuję nigdzie wychodzić, więc może nic więcej się nie wydarzy? Chociaż, żeby Pan X. zadzwonił nie musiałam nigdzie wychodzić. Mega dziwny dzień.


HAHAHAHAHAHAHAAAAA!!!!! WYGRAŁAM!!!! HAHAHAHAHAHA!!!!